دارو ها و کمبود آنزیم گلوکز 6 – فسفات دهیدروژناز
تعریف بیماری:
کمبود آنزیم
G6PD
شایعترین اختلال آنزیمی ژنتیکی در گلبولهای قرمز انسان است. این اختلال
آنزیمی بصورت یک نقص ژنی وابسته به کروموزوم
X
بطورautonomous
به ارث میرسد. به دلیل اینکه مردان فقط یک کروموزوم
X
به ارث می برند، در صورت وجود آلل معیوب فنوتیپ بیماری را ظاهر می کنند
و در معرض خونریزی شدید قرار می گیرند . حدود 400 میلیون نفر در سرتاسر
جهان به این بیماری مبتلا می باشند (1و9).
آنزیم
G6PD
برای متابولیسم گلوکز و احیاء گلوتاتیون از طریق مسیر هگزوز منوفسفات
ضروری بوده و کمبود آن گلبولهای قرمز را در مقابل عوامل اکسیدان بی
دفاع می کند(2).
انواع
G6PD
:
تا کنون بیش از 400 نوع آنزیم
G6PD شناخته شده است . G6PD نوع B شکل طبیعی آنزیم (Wild- type) می
باشد که در اکثر نژاد های قفقازی،
آسیایی و سیاهپوستان دیده می شود. حدود 20تا 30 درصد سیاهپوستان دارای
نوع
A+ هستند که از نظر خواص آنزیمی شبیه نوع B است ولی در
آزمایش الکتروفورز سریعتر حرکت می کند. آنزیم
G6PD
نوع
A
و
B
در جابجایی یک آمینو اسید آسپارژین به جای اسید آسپارتیک با یکدیگر
تفاوت دارند. در میان انواع مختلف
G6PD
که از نظر بالینی اهمیت دارند، شایعترین نوع
A-
است که ناشی از جایگزینی در 2 باز آلی است. این نوع آنزیم عمدتاً در
سیاهپوستانی دیده می شود که اجداد آنها ساکنین آفریقای مرکزی اند. نوع
A-
از نظر الکتروفورتیکی
A+
حرکت می کند ولی پایدار نیست و خواص کینتیک آن غیر طبیعی است. حدود
10تا 15 درصد مردان سیاهپوست آمریکایی این نوع آنزیم را دارا می باشند
. دومین نوع شایع
G6PD
که بیشتر در نواحی مدیترانه و خاورمیانه دیده می شود،
G6PD
مدیترانه ای نام دارد. در ایجاد همولیز این آنزیم از نوع
A-شدیدتر
است و افراد دارای
G6PD
مدیترانه ای ممکن است در غیاب عوامل اکسیداتیو شناخته شده نیز دچار
آنمی همولیتیک گردند. نوع سومی که نسبتاً شایع می باشد و شدت کمتری
دارد در اهالی جنوب چین دیده می شود(1و2).
نظر به تنوع آنزیم
G6PD درصد شیوع بیماری در نژادهای مختلف
متفاوت می باشد که در جدول ذیل به آن اشاره شده است(9).
|
درصد شیوع |
نژاد |
|
|
0.4 |
Ashkenazic Jews(males) |
|
|
|
|
Sephardic Jews(males) |
|
53 |
Kurds |
|
|
24 |
Iraq |
|
|
15 |
Persia |
|
|
10 |
Cochin |
|
|
5 |
Yemen |
|
|
<1-4 |
North Africa |
|
|
4 |
Arabs |
|
|
8 |
Iranians |
|
|
30-Apr |
Sardinians |
|
|
0.7-3 |
Greeks (including Cyprus and Crete) |
|
|
|
|
Blacks |
|
13 |
American |
|
|
10 |
Nigericans |
|
|
20 |
Bantu |
|
|
18-23 |
Leopoldville |
|
|
14 |
Bashi |
|
|
4 |
Pygmies |
|
|
2-Jan |
Watusi |
|
|
|
|
Asiatics |
|
2 |
Chimese |
|
|
13 |
Filipinos |
|
|
16 |
Indinas –Parsees |
|
|
3 |
Javanese |
|
|
0-1 |
Micronesians |
|
|
|
|
American Indians |
|
16 |
Oyana(males) |
|
|
2 |
Carib (males) |
|
|
0 |
Pauvian(males) |
|
|
0 |
Eskimos |
|
طبقه بندی بیماران:
WHO
مبتلایان را براساس مقدار فعالیت آنزیمی و شدت همولیز به 5 گروه طبقه
بندی می کند(1و3).
گروه
1
:
فعایت آنزیمی در آنها شدیداً کاهش یافته ( کمتر از 10تا 20 درصد طبیعی
) و آنمی همولیتیک مزمن دارند.
گروه
2:
همانند
G6PD
مدیترانه ای فعالیت آنزیمی شدیداً کاهش یافته ولی معمولاً همولیز
متناوب دارند.
گروه
3:
همانند
G6PD
نوع
A_
فعالیت آنزیمی متوسط داشته (10تا 60 درصد طبیعی)و متعاقب عفونت یا
مصرف متناوب همولیز دارند.
گروه
4:
فعالیت آنزیمی طبیعی داشته و همولیز ندارند.
گروه
5 :
فعالیت آنزیمی آنها افزایش یافته و همولیز ندارند.
مکانیسم همولیز :
برخی از عوامل شیمیایی و داروها، افراد مبتلا به کمبود
g6pd را مستعد همولیز می کنند. این
عوامل موجب سنتز پراکسید هیدروژن و اکسیده شدن گلوتاتیون می شوند. کاهش
سطح گلوتاتیون احیاء منجر به ایجاد پیوندهای دی سولفیدی بین مولکولهای
سیستئین موجود در زنجیره بتا هموگلوبین شده و در نهایت موجب رسوب
هموگلوبین و تشکیل اجسام Heinz
در گلبولهای قرمز می گردد. این
روند منجر به آسیب گلبولهای قرمز و همولیز می شود(4).
|
Sulfamethoxypyridazine |
Analgesics |
|
Sulfapyridine |
Acetanilide |
|
Sulfasalzine |
Acetylsalicylic acid (ASA)** |
|
Sulphanilamide |
Antimalarials |
|
Mafenide |
Chloroquine** |
|
Silver Sulfadiazine |
Hydroxychloroquine |
|
Triplesulfa |
Mepacrine (Quinacrine) |
|
Miscellaneous |
Primaquine |
|
Chloramphenicol** |
Nitrofurans |
|
Dimercaprol |
Furazolidone |
|
Doxorubicin** |
Nitrofurazone |
|
Menadiol(Vit K4) |
Nitrofurantoin |
|
Menadione(Vit K3) |
Quinolones |
|
Niridazole |
Nalidixic acid |
|
Phenazopyridine |
Ciprofloxcin |
|
Probencid |
Ofloxacin |
|
Chemicals |
Sulfones and Sulfonamides |
|
Benzene |
Dapson |
|
Methyleneblue |
Co- trimoxazole( Sulfamethoxasole + Trimethoprim) |
|
Naphthalene |
Mesalazine** |
|
Phenylhydrazine |
Sulfacetamide |
|
Trinitrotoluene |
Sulfadiazine |
- داروهای موجود در جدول در همه گروههای با کمبود آنزیم
G6PD
ایجاد همولیز می کنند (5و6 ) البته بسیاری از موارد همولیز که به
داروها نسبت داده می شوند نتیجه عفونتهایی است که آن داروها جهت درمان
بیماری تجویز شده اند، مانند آسپرین .
- قویترین دارو که از نظر بالینی خطر همولیز را به همراه دارد
Primaquine
است. بطوریکه تقریباً 10 در صد سیاه پوستان آمریکایی با مصرف این دارو
دچار همولیز می شوند (9).
- بسیاری از داروهای ذکر شده لازم است برای ایجاد عارضه ابتدا در بدن
متابولیزه شده و به متابولیت فعال تبدیل شوند (9).
برخی از مواد غذایی در افراد مبتلا به کمبود
G6PD
ایجاد همولیز می کنند . شایعترین آنها باقلا است که می تواند سندرم
همولیتیک شدیدی بنام فاویسم ایجاد کند.
فاویسم
: معمولاً بدنبال خوردن باقلای تازه (
Vica fava)
بیماری ایجاد می شود. شیوع بیماری همزمان با فصل بر داشت باقلا در بهار
بیشتر است: بطور شایع اغلب در پسر بچه ها ی سنین 1 تا 5 سال روی می
دهد. در عرض 24 تا 48 ساعت پس از خوردن باقلا همولیز داخل عروقی شروع
می شود که تظاهرات بالینی آن عبارتند از: سردرد، تهوع، کمر درد، تب و
سرانجام هموگلوبینوری و زردی . در موارد شدید بیماری غلظت هموگلوبین به
شدت پایین می افتد و در صورت عدم تزریق خون می تواند کشنده باشد (7و8).
مبتلایان به فاویسم همیشه کمبود آنزیم
G6PD
را دارند ولی بر خلاف عوامل دیگر ایجاد کننده همولیز، تنها تعداد اندکی
از افراد با کمبود
G6PD
به باقلا حساس می باشند. بعلاوه میزان حساسیت یک فرد مبتلا به باقلا
نیز در زمانهای مختلف متغیر می باشد. بنابراین فاکتورهای بیولوژیکی
دیگری مثل متابولیسم کبدی ترکیبات اکسیدان باقلا نیز دخالت دارند(8).
شایعترین نوع
G6PD
در مبتلایان به فاویسم ،
G6PD
مدیترانه ای است . بنابراین فاویسم در اغلب موارد در ایتالیا ، یونان و
خاورمیانه رخ می دهد. آفریقایی ها و سیاهپوستان آمریکایی مبتلا به
کمبود
G6PD
حساسیت خیلی کمتری به باقلا دارند اما مواردی از فاویسم همراه با نوع A-
G6PD
دیده می شود (1). گلبولهای قرمز و همولیز می شود(4).
منابع:
1- Greer jp, et al. Wintrrobe s clininical Hematology. 11th
ed., Philadelphia, lippincott Williams Wilkins 2004: 1117-1121
2- Braunwald E, et al. Harrison s principles of Hnternal Medicine.
16th ed. New York , McGraw Hill Company, 2005: 610-611.
3– Gandl jH. Bliid: pathophysioligy. 1 th ed., Boston, Black Well
scientific publications, 1991: 179.
4- Hoffman R, et al. Hematology: Basic principles and practice .
4th ed., philadelphlia, Churchill livigstone, 2005: 658-
659.
5- Beutler E. G6 pD Deficiency. N Engl g Med, 1991L324: 169-174.
7- Behrman RE, et al. Nelson Textbook of pediatrics. 16 th
ed.
Philadelphia, W B. Saunders Company. 2000: 1489- 1490
8- Beutler E, etal. Williams Hematology. 6 th ed., New York.
McGraw Hill Company, 2001: 531-536
9- pratt W B and Taylor p. principles of Drug Action: The Basis of
pharmacology. 3 th ed., New York, Churchill Liviingstone,
1990: 488-492.
تدوین: دکتر شهرام جعفری
|